
Ik werd ’s ochtends wakker en merkte dat ik niet kon opstaan. Mijn lichaam voelde zwaar, mijn oogleden wilden niet open, en zelfs na acht uur slaap leek mijn lichaam te smeken om rust en herstel. Ik begreep daar helemaal niks van.
Die dag had ik een massage gepland staan. Maar alles in mij zei: “Nee. Dat gaat niet!” Ik stuurde mijn cliënt een spraakbericht — en ineens voelde ik: het gevoel in mijn lichaam was niet van mij, de sessie was al begonnen. Mijn lichaam reageerde direct, het voelde meteen lichter en ontspannen.
Ik ging in meditatie zitten om me voor te bereiden en zag dat het geen massage zou worden, maar een Reikisessie. Er kwam een olie door, die dit proces mocht begeleiden, maar ik kon niet zien welke vraag mijn cliënt had of hoe de sessie zou verlopen — en ik liet alles gewoon los.
Tijdens de sessie werd het duidelijk: de begeleiding ontvouwde zich als een combinatie van Reiki en ThetaHealing.
We hadden een goed gesprek. Voor mij leek het alsof ik gewoon empathisch sprak, “als Olga”. Maar in werkelijkheid was ik een kanaal.
Aan het einde kreeg ik te zien dat ik de cliënt mocht aarden met een voetmassage — en dat deed ik, volledig vertrouwend op het proces. Gaandeweg werd duidelijk: dit kon je niet in woorden vatten, dit was pure flow.
Na afloop zei mijn cliënt: “Dit was precies wat ik vandaag nodig had.”
En de kaart die ze trok, bevestigde ook elk woord uit de sessie.
En opnieuw begreep ik: ik ben niet “gewoon” een empathisch mens. Ik ben een kanaal.
